Batuhan Bilir Kisisel Web Sitesi

Tersooo

2010-03-06T09:58:00.000-08:00

Mısralarım daldı yine hayallere, bir mektup düştü yüreğime...
''Özledim'' Dedi yüreğim ve yazdı ellerim.

Adam olan tüm kardeşlerime...

2009-11-10T12:35:00.000-08:00

Hayat tutmuşsa senin kolundan
bir o kadar şanslısın
Hayat bırakmışsa seni bir garibin eline
bir o kadar da ezilirsin

En çok hazıra konan mı
Yaşayan mı sahiptir hayata
kimi bu işi mal saymakta
kimi de adamlığını konuşturmakta

Destek çıkılan,
İstemesekte, beynimizin emrettiğine göre
malı olan değilmidir gözümüzdeki değerli ?
hep olmaz mı içimizde bir önyargı ?
Yıkmak lazım bu saltanatı....

Yüreği, çapından büyük olan kardeşlerime selamlar olsun...

on yıl

2009-10-23T15:22:00.000-07:00

Sabahın 6 sında annemin uykulu sesiyle günlere merhaba derdik...
Güneş ışıkları henüz Adana'ya ulaşmamışken, soğuk bir kış günü
üç çubuklu seksenli yıllardan kalma bir elektrik sobasının önünde
küçük bir dilim ekmek ve bir bardak sıcak süt ile doyururduk karnımızı...

Servise bindikten sonra 5 kişilik arka tarafa sekiz on yaşlar arasında altı kişi sığmaya çalışır ve
Adana'nın gecekondu semtlerindeki dar ve çarpık sokaklarında eski model bir pejonun içinde merhaba derdik
doğan güneşe...

varınca okula dışardaki yirmi beş bin liralık büfe şeklindeki burjuva şalgamcısına inat, on beş binliraya gidip tablacıda yudumlardık şalgamlarımızı.
yanında da fırının siftahladığı ilk simitler ile doyururduk karnımızı.

Okul karşısındaki küçük bir bakkalda oradaki adama ulaşabilmek için mücadele verirdik.Elimizdeki tüm paramıza tanesi elli bin lira olan
futbolcu kartlarından alırdık ve tenefüs vakitlerimizi değerlendirmek için kullanırdık bu kartları.
Cepteki son kuruşa kadar alınan kartlar ve oynanan küçük çaplı kumar sırasında bir öğretmenin o kartları görüp kesmesi ile biterdi
tenefüs eğlencelerimiz.Ve küfür ağzımıza ilk defa oturmaya başlar, söverdik içten içten kağıdımızı alıp kesen insafsızlara..

Gün öğlen vaktini bulunca yine bir servis macerasından sonra gelirdik evimize koşarak, ne sorguya cevap ne bir oyalanma tek yol kumanda.
Geldiğimiz gibi açıp izlerdik pokemonu kaçırdıkmı yine bozardık ağzımızı anlamını bilmediğimiz küfürler ile...

Aradan tam on yıl geçti...

Yine sabahları erken uyanıp tutuyoruz Tarsus'un yolunu,
Şimdi o arka koltuklara beş altı kişi değil dört kişi oturuyoruz.
Tüm küfürlerin anlamını biliyoruz artık ve eskisi kadar içten sövemiyoruz hayata, dilimize dolanan bir kaç sözcükten öteye gitmiyor küfürler.
Futbolcu kartları da yok artık.Geçti onların modası, şimdi ayakkabıya, tşörte veriyoruz parayı.Son kuruşa kadar da değil kalanı internet fatuası.
Elimizdeki eğlencelerimizi gelip dışardan biri de kesemez ve bozamaz artık yaşımız ve yapımız baya değişmiş.
Gün akşam vaktini bulduğunda varıyoruz evimize şimdi çizgi film için koşturmuyorum eve ufak bir bilgisayar hayatı ve dershaneye yetişmek için koşuyorum...

Ben mi seçtim bu hayatı?
-hayır.
ama kalıba sokmuşlar bizi, paşa paşa uymak zorundayız.Olmasaydı bu düzen belki yaylalık bir yere gider orda yaşardım.
Diğer arkadaşımda bir tekneyle hayata açardı yelkenini bir diğeri de gidip savaşırdı savundukları için.

on yıl önce okula başlamıştım, on yıl sonra okulu bitiriyorum.
Kişiler, grafikler ve mekanlar dışında değişen birşey yok.Öz hep aynı.

Bakalım bir on yıl sonra ne durumda olacağız ?

Bir Deli Çığlıktır Seni Sevmek

2009-09-25T08:38:00.000-07:00

Bir deli çığlıktır seni sevmek
Her gece rüyamda seni görebilmek
Seni koklayabilmektir...
Olabildiğince çılgın yaşantımın
En sıcak anıdır.

Görebilmek istemişse cefayı
Hazırım vermeye gel al canımı
Kabullenemiyorsan yanında olmamasını
Ve ayrı olmak parçalıyorsa içini
Unut gitsin yoksa unutulursun
Kısacası anlamsız, boş ve işe yaramayan
Bir Deli Çığlıktır Seni Sevmek

Değil

2009-09-18T08:45:00.001-07:00

Biraz değiştim,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar…
Değiştim,
Unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum,
Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni
Ben benimle savaşıyorum,
Seninle değil!
Sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın
Ne kazanabileni ne de kaybedeniyim,
Sorun değil!

Elbet alışırım,
Biraz alıştım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Alıştım,
Varlığını istemediğim tüm eksik yanlarıma,
Ve çokluğunu da yokluğunu da istemediğim bu iki arada bir derede duyguya alışıyorum,
Bir yanım bırak diyor bir yanım –ma,
Kesin değil!

Henüz tanıştım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Tanıdığımı sandığım bana daha da yakınım artık,
Duvarlara anlatırken öğrendiklerim kendi hakkımda,
Ve aynalara ağlarken gördüklerim kendi tarafımda…
Bir yanım memnun oldum diyor, bir yanım tanıyamadım daha,
Samimi değil!

Bir hayli kırıldım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime,
Gözlerimden tut da ciğerime kadar kırgınım!
Aslında ne sana, ne olanlara…
Kendime kırgınım…
Maziye hiç değil, an’a kırgınım.
Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına,
Dinlediğim şarkılarda bana seni anlatan şarkıcılara,
Beni anlamadığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşlarına…
Bir hayli kırgınım…
Beni ben kırdım oysa,
İyi değil!

Galiba yoruldum,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Kendime kalbimi kanıtlamaktan,
Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan,
Ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldu

Karalama

2009-09-11T09:49:00.000-07:00

Anlamsız bir fırtına
Sorma Neden...
En derinde, en son Arzu
Neden rüyalar bu kadar uzak ?
Gökyüzünde yalnız yıldızlar
Kim yalnız, kim gelir
Ve Kim Sever...

Biz

2009-09-06T08:10:00.000-07:00

Kavuşursak biteriz biz.
Biz ayrılmışların, bölünmüşlerin neferleriyiz.
Belki serseri, belki de deliyiz biz.
Severiz, özleriz.Acıyla güler, içimizi deleriz.
İki sınır ülkenin dikenli telleriyiz,
Dokunsak kanar ellerimiz.
Kimselere söylemez, gizli gizli severiz,
Kavuşursak biteriz biz.
Bir kor var içimizde yanan onu küllendiremeyiz.
Konuşamayız, görüşemeyiz, sevemeyiz.
Biz herkes değiliz istediğinde gelip, istediğinde gidemeyiz.
Ne bir filmdeki mutlu son nede göz yumulacak bir kaçamak değiliz biz.
Biz sadece özlemle severiz.
Kavuşursak biteriz biz...
Sevda iki kişinin aşkı değil artık
Her aşk birinin ağzına olmuş sakız.
Belki ayrı yerde oturur
Ama yağmur yağdığında beraber ıslanırız.
Biz belki ayrıyız ama hergün aynı gecede sabahlarız.
Onu bilir, onu söyleriz.
Kavuşursak biteriz biz...

Cem'i Kaybettik

2009-08-20T09:54:00.000-07:00

Cem Çabuk;

3.lig,2.ligdeyken yazın ve tatillerde yapacak bir iş olmadığından haberleşir derneğe giderdik, sonra sıkı bir playstation turnuvası ve kaybeden bicileri ısmarlar derdik.
Güzel bir turnuvadan sonra parka çıkardık....
Cem abi parktaki tezgahında beklerdi, abi 3 bici hazırla derdik.Adanasporluyuz diye her zaman bicimiz daha bol malzemeli olurdu.Sıcaktan bunalıp bicimizi içtikten sonra Benden İyi Bici Yapanın diyip şeklini koyardı.Tribünde her şartta yerini alan nadir neferlerimizden biriydi.
Trafikte bir motor kazasında gözlerini yumdu.
Bir kardeşimizi kaybettik.
Allah Rahmet Eylesin...

Zaten Anlayamazsınız !

2009-08-06T12:48:00.000-07:00

Saçma geliyor size biliyoruz.
Yeri gelir ekmek almak için markete inmeye üşenen bizlerin,nasıl bir arma için km lerce yol kateddiğini,en yakınlarımızı,en canım dediklerimizi bile ondan öteye geçirmediğimizi,hatta ve hatta ugruna canlar verebildiğimizi anlayamıyorsunuz.Hatta çoğunuz aptalca buluyor.Yaklaşımlarınız da aynı oluyor genellikle ; - Sana ekmek mi veriyor ? -O mu doyuracak karnını ?-ne işin var maçta bu soğukta dışarda kar yagıyor baksana otur evinde televizyonunda izle sıcacık..

Geneliniz böyle düşünüyor.Biliyoruz.

Aslında o kadar şanssız insanlarsınız ki ama asla farkına varamayacaksınız.

Hiç kendinize ;-neden bende böyle bir sevdanın içinde değilim,neden benim de ugruna canımı verebileceğim,canlar yakabileceğim,ölene dek peşinden sürükleyecek bir güç yok diye sordunuz mu hiç ? sormamışsınızdır elbet.Sorsanızda kendinize vereceğiniz cevap bellidir :-Ne gerek var ?benim gerçek bi sevgilim var zaten,gerçek ve karşılıklı bir aşk varken neden tek taraflı bi aşkın peşinde koşayım.

Kimbilir belkide haklısınıdır ; sizi bu yolun yanından bile geçirmeyecek bi çok neden vardır ; çünkü siz sevgilinizle romantik bi akşamda önce güzel bi lokantada yemeğinizi yiyip sonra mum ışığında egzantirik anlar yaşarken,biz arka camları kırık deplasman otobüsünde,soğuktan titreyerek..aldıgımız 5 ekmeği paylaşıp bi şekilde karın doyurma çabası içinde oluyoruz.Siz sezen aksu eşliğinde dans ederken sevgilinizle,biz aşk acısı yaşayan kardeşlerimize ''o kız seni sevmesede farketmez''bestesi ile teselli veriyor oluyoruz.Evet sizin de tuttugunuz bir takım var elbet,kendi çapınızda sizde taraftarsınız.Alınan olası galibiyetler,kazanılan kupalar sonrasında siz de seviniyorsunuz bizler gibi..Siz o başarılar sonrası sevgilinizle,arkadaşlarınızla lüks,üstü açık otomobillere binerek kornalar çalarak,barlara diskolara kutlamalara gidip ''en büyük x'' diye bağırıp,bayrak sallarken;- başarıların asıl mimarları; -tamamen kısılmış çıkmayan sesleri,yorgunluktan tutmayan kolları,aç karınlarıama herşeyden önemlisi kazanılan başarıda onlarında pay sahibi oldugunu bilmelerinden aldıkları mutluluk ve huzur ile evlerinin yolunu tutup annelerinin yaptıgı sıcacık çorbayı içmekte oluyorlar. Maç boyunca bağırmaktan,sahaya dönüp izleyemediği takımının maçını özette olsa spor programlarında izlemek için tv nin başına geçerler.Kafasını yastıga koyduklarında o kadar mutludurlar ki ne yarın işe gitmek için sabah 6 da kalkacak olmak,ne hiç çalşmadıgı halde sabah 7 de okula gidip sınava gireceklerini bilmeleri...hiç bir şey ama hiç bir şey bozamaz onların mutlulugunu.
Haa pek sevilmezlerde..kendi takımlarının başkanı tarafından ''çapulçu'' ya da ''it,kopuk'' sıfatını alırlar.Ne kadar üzücü değil mi onca yaptıklarından sonra aldıkları sıfat ? Ama hiç umurlarında olmaz,devam ederler kovalamaya.Nedir bunca olumsuzluğa rağmen hala peşinden koşmalarının,aynı yolda yürümelerinin nedeni ? bir türlü anlayamıyorsunuz değil mi ?Boşverin anlamayın.

Zaten ; ANLAYAMAZSINIZ.

Alıntı:Tribündergi/Sedo Güzel bir yazı ellerine sağlık.

Özelleştirmeler ve Türk İnsanına Etkisi

2009-07-31T08:58:00.000-07:00

Geçmişte gündemleri oldukça meşgul eden 3 büyük özelleştirme hakkında belgelere dayanan küçük bir araştırma;

Petkim Petrokimya Holding A.Ş.'nin yüzde 51'lik kamu hissesinin blok satışına ilişkin özelleştirme ihalesinde bu sabah başlayan nihai pazarlık görüşmeleri sona erdi. 8 firmanın katıldığı ihale sonucunda Petkim, 2, 050 milyar dolarla en yüksek teklifi veren TransCentral Asia Petrochemical Ortak Girişim Grubu (OGG) nun oldu.

************
Tüpraş'ın 24 Ekim 2003 günü yapılan ilk ihalesini tabela şirketi olduğu daha sonra yargı tarafından kanıtlanan Efremov Kautschuk 1.302 milyar dolarla kazanmıştı. Petrol - İş bu ihaleyi iptal ettirince hükümet ikinci ihaleye çıktı ve bilindiği gibi önceki gün yapılan ihaleyi 4 milyar 140 milyon dolar veren Koç - Shell ortaklığı kazandı.
************

Türk Telekom ihalesini 6 milyar 550 milyon dolarlık teklifle Öger Telekom kazandı. Türk Telekom'un yüzde 55 hissesinin blok satışı ihalesinin nihai pazarlık görüşmelerinde en yüksek teklifi 6 milyar 550 milyon dolarla Oger Telecoms Ortak Girişim Grubu verdi. 5.9 milyar dolar baz fiyatla başlanan ihalede diğer firma olan Etisalat, 6 milyar 500 milyon dolarda kaldı.

******
Satıldığında;

Yapılan 3 özelleştirme ile ülkemizin kasasına 12 Milyar 690 Milyon dolar girdi.
1 Devlet okulunun yaklaşık masrafı 500.000 Dolar.
Devlet bu parayla 25380 okul yaptırabilir
Türkiye'de 8 Milyon Emekli var
Emekli başına 1580 lira para düşüyor 1 yıl boyunca maaşa 130 lira zam yapılabilir

***********
İstanbul Ticaret Odası 2008 raporu;

Tüpraş 27.732.867.295
Telekom 5.100.000.000
Petkim 2.122.422.961

Toplam kar:34 Milyar Dolar
********
Satılmasaydı;

Devlet bu parayla
*****
HERYIL
*****
68000 okul yaptırabilir
Emeklilerin tamamına 4250 lira yıllık para verebilir
Aylık 350 TL zam yapabilir

Altın yumurtlayan tavuğu kesmek değimini bilirmisiniz ?
Ya da reklamlarda dediği gibi ''Anı Yaşa'', geleceği düşünme.
Satıldı Kurtarıldı gün, Satıldı Kaybedildi gelecek.

İlk Otobüs

2009-07-24T09:11:00.000-07:00

Çok sevdiğim bir şiir.2 dizesinde kendimce değişiklik yaptım böylece şiir bana daha yakın oldu.

Sabahın körü. ilk otobüs.
Biletçi kesti bileti.
Beni ne bir kara haber bekliyor evde,
ne rakı ziyafeti.
Beni ayrılık bekliyor.
Yürüyorum ayrılığa korkusuz
ve kedersiz.

İyice yaklaştı bana büyük karanlık.
Dünyayı telâşsız, rahat
seyredebiliyorum artık.
Artık şaşırtmıyor beni dostun kahpeliği,
elimi sıkarken sapladığı bıçak.
Nafile, artık kışkırtamıyor beni düşman.
Geçtim putların ormanından
baltalayarak
ne de kolay yıkılıyorlardı.
Yeniden vurdum mihenge inandığım şeyleri,
çoğu katkısız çıktı çok şükür.
Ne böylesine pırıl pırıl olmuşluğum vardı,
ne böylesine hür.

İyice yaklaştı bana büyük karanlık.
Dünyayı telâşsız, rahat
seyredebiliyorum artık.
Bakınıyorum başımı kaldırıp işten,
karşıma çıkıveriyor geçmişten
bir söz
bir koku
bir el işareti.

Söz dostça
koku güzel,
el eden sevgilim.
Kederlendirmiyor artık beni hâtıraların dâveti.
Hâtıralardan şikâyetçi değilim.
Hiçbir şeyden şikâyetim yok zaten,
yüreğimin durup dinlenmeden
kocaman bir diş gibi ağrımasından bile.

İyice yaklaştı bana büyük karanlık.
Artık ne kibri nâzırın, ne kâtibinin şakşağı.
Tas tas ışık dökünüyorum başımdan aşağı,
güneşe bakabiliyorum gözüm kamaşmadan.
Ve belki, ne yazık,
hattâ en güzel yalan
beni kandıramıyor artık.
Artık söz sarhoş edemiyor beni,
ne başkasınınki, ne kendiminki.

İşte böyle gülüm,
iyice yaklaştı bana ölüm.
Dünya, her zamankinden güzel, dünya.
Dünya, iç çamaşırlarım, elbisemdi,
başladım soyunmağa.
Bir tiren penceresiydim,
bir istasyonum şimdi.
Evin içerisiydim,
şimdi kapısıyım kilitsiz.
Bir kat daha seviyorum konukları.
Ve sıcak her zamankinden sarı,
kar her zamankinden temiz.

Diyelim Ki

2009-07-08T15:50:00.000-07:00

Diyelim ki,
Acı, Dert ve Keder
Bir gün benden gider...
Bir gemi kalksa limanımdan
umutlara doğru giden...

Yine bir düşe dalsam;
Alkolün ilk etkisiylle
Önüme çıkan ilk kişiyi bile
Mutluluktan öptüren şey ne ise
Onun kadar güzel bir düşe....

Evet,
Nargilenin dumanına benziyor hayallerim,
Yalnızca beni zehirliyor
Ve uçup gidiyor...

Terketmeyecek birşey söyleyin bana
Söyleyemediniz değil mi...
Herşey terkeder dediniz yada sustunuz
Peki ya martılar ?
Onlar fırtınanın şiddeti ne olursa olsun
Sevdikleri denizi terkediyorlar mı ?
Martı gibi olmalıyım
Martı gibi...

Kıvılcım

2009-07-08T15:42:00.000-07:00

Harcadığım güzel zamanlar
Yeniden yaşanmazki
Geç kaldığım anlar
Bir daha gelmezki
Bir gülüşün varya
İçimi parçalamaya yetmez mi ?
Beni bitiren şey
Senin o güzel gülüşün değil de
Nedir ki ?
Dalgalar neden sürekli gelir kıyıya
Onunda yüreği var
Dayanamaz yanlızlığa...
O gözlerin tutuşturmaz mı beni ?
Nasıl dayansın bu yürek
O kıvılcımı hissettikten sonra
Bu çocuk şehri yakmaz mı ?

2009-07-07T11:01:00.000-07:00

Yaşam ve yaşamın getirdikleri umrunda olmasın..
Hayat ne kadar sürüklerse seni,
Ne kadar acı bir yaşam sunduysa bil ki o kadar değerlisin.
İnsanlar da en değer verdiklerine acı vermezler mi ?
Hep en sevdiklerimizden görmezmiyiz en büyük darbeyi ?
Ufacık bir gülüşe neler sığdıramayız ki..
Neler vardır saçma sapan hatıra sayfalarında..
Nelere göğüs germişizdir kocaman dünyada,
Küçücük çapımızla...
Yüreği çapından kat kat büyük olanlara Selamlar olsun.

Bilemezsin

2009-06-23T07:01:00.000-07:00

Can Dündar'ın serbest tarzındaki şiirlerinden etkilenerek yazdığım bir şiir :)

Bilemezsin,
Bilemezsin sen turuncuyu ne kadar çok sevdiğimi
Anlayamazsın bu sevginin mantığını
Haklısın saçma geliyor belki
Veya sevmeye çalışmışsındır, yüreğin yetmiyordur.
Diyeceksin bir renge kadar bağlanılır mı
Evet;
uykusuz geceleri yolda geçirircesine,
Ekmek parasını bilet parası yaparcasına çok sevilir.
Adanaspor 90 dakika maç değildir bizim için,
Çocukluğumuzun geçtiği sokaklar, yediğimiz leblebi tozları,
Akşam gittiğimiz şırdancılar, tablada yediğimiz bicilerdir.
Seviyoruz bu memleketi, seviyoruz bu takımı...
Hayatın tüm zorluklarına rağmen seviyoruz inadına.
Yaşamak inadına güzel geliyor bu şehirde sen olduğunda...
Bir kıza hayatımın anlamısın diyemiyoruz..
Biliyoruzki vakti geldiğinde oda gidecek
Ve biliyoruzki yalnızlık yine en büyük dostumuz olacak
Aldatmayan tek aşkımız, en güzel hikayemiz yine bizimle olacak.
Sadakatsiz olmaz bu sevgi,
Taparcasına, bir garibin güzel kızı karşılıksızca sevmesi gibi seviyoruz.
Demiştik ya biz Adanasporluyuz.

Onur Köşesi

2009-06-22T08:31:00.000-07:00

ONUR KÖŞESİ

Geçmiyor Günler

2009-06-21T14:10:00.001-07:00

Geçmiyor günler...
Geçmiyor saatler, günler, mevsimler...
Yalnızlık her defasında daha çok yakıyor içimi
Zaten hiç kimseye anlatamamıştım derdimi
Sana, ona veya bir başkasına...
Büyük bir boşluktayım sanki
Tutunacak bir dalım yok
Sıkıldım aynı işlerden
Birazda olsa farklılık istedim hayattan
Vermedi bana.
Yokluğuyla terbiye ediyor beni
Dayanamıyorum, isyan ediyorum...

Geçmiyor günler
saat gecenin üç buçuğu
uyku girmiyor gözüme, uyuyamıyorum...
Kötü bir his her zamanki gibi kendini belli ediyor
İçime gömmeye çalışıyorum, yapamıyorum.
Artık o eski ben değilim galiba
Nedendir bilmiyorum, kimseyi sevemiyorum.
Bu kadar zormuydu aşık olmak
Yapamıyorum.

Geçmiyor günler
Yalnızlığın canıma tak ettiği bir vakit
Önümden yine geçiyor bir güzel
Bakıyorum... O da dönüp bakıyor...
Konuşamıyorum.
Bu kadar zormuydu konuşmak
Yapamıyorum.
Hani Sözcükler ağzımda düğümlendi derler ya
Bakması yetiyor bunu yapmaya...
Kelimeler ağzımı düğümlüyor, konuşamıyorum.
Ve yine yapamıyorum

Uyuyamıyoruz :)

2009-06-20T16:29:00.000-07:00

Saat 02.30 uyku girmiyor gözüme. Yetersizce mutluluk fazlasıyla isyan.
Yaşadığım şeylerden zevk alamıyorum, uzun süredir alamıyorum ama yeni yeni canıma tak ediyor.
Hep aynı şeyleri yaşayamıyorum, yaşıyorum ama yüreğimle değil.İçim çıkmış gitmiş, ruh gibi dolanıyorum ortalıkta :)
Yalnızlık iyice canıma tak ediyor ama sevemiyorum hiçbirşeyi, deniyorum olmuyor...
Kendimi yukarda mı görmeye başladım diyorum ? ama neyim yukardaki diyip sıyrılıyorum.
Neden sevemiyorum, insanlara sahte gülücük atmak azap gibi geliyor bana.
Farklı yerlerde, farklı maceralar istiyorum. Sabah uyan, aynı şeyleri yaşa akşam uyu.Olmuyor.
Bir gün dışarda kalmak, yağmurda sırılsıklam ıslanmak, gece vakti arkadaşlarımla göl kenarında içmek, başka bir şehirde yolumu kaybetmek, güzel bir kızla uzak biryerlerde hayallere dalmak,
bir uçurum kenarında sıcacık çayımı yudumlamak...
Çok şey mi istiyorum hayat ?
Düşünüyorum nasıl böyle yaşayabilirim bunları.Yok kardeşim bir sonuca varamıyorum, ailem, çevrem, yakınlarım bu şartları elverişli yapmaya müsait değil.Onlar yapabilse içimdeki gerizekalı engel olur, saçmalar, utandırır beni...
Çıkmaz bir sokaktan, düz duvara tırmanan küçük çocuk gibi hissediyorum kendimi...

Can Yücel'in bağlanmayacaksın şiiri ile veda edeyim bu yazıya içimden geldi saçmaladım biraz :)

BAĞLANMAYACAKSIN

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

CAN YUCEL
http://www.youtube.com/watch?v=4cpK2TfMgfE&feature=related

Bir Şiir

2009-06-19T14:52:00.000-07:00

En kolayını seçtim belkide..
En kolayını..
Senden,hayattan,sevdiklerden ayrılmayı..
Böyle olmamalıydı..
Bir şans daha vermeliydim kendime..
O da olmadı..
İşte yine başaramadım...
Ve yine tak başımayım.

Tamam, Devam ? Bu hayat bize haram

2009-06-18T08:14:00.000-07:00

Sende olmayan bir yeteneği kazanmak için çabalarmısın ? Sonunda rezil olup, başaramama ve yine vasata dönme ihtimalin yüksekçe olsa. Çabalamaya çalışsanda bir sonuç alamasan, yada alabilmeyi bir kere deneyebilsen.
ya da
Pes edip çabalamayı bırakıp yüreğinle yetinmeyi denemek.Tabi etrafa bakıp bakıp isyan etmeden.
Susarak, kendini geriye çekip, içine kapanarak...

Hangisi sizce ?
Ortadayım ikisininde olumsuzluklarını birden yaşadığım muhtemel.
Yine teselli edelim kendimizi
Yasamak bir agaç gibi, tek ve hür.

Kader.... Kader... ve Kader....

2009-06-17T12:51:00.000-07:00

4 Yılımı zehir eden etkiden yavaş yavaş kurtarmıştım kendimi.
Hatta unutuyordum zamanla...
Bazen de aklımdan uçar gider di, Aynı yerlerden geçtiğimde acaba diye kafamı çevirip baktığım yer vardı.Her dolmuş geçişinde elimde olmadan kafamın döndüğü yer... Bak, bak, bak hiçbirşey göremiyorum aslında mutlu ediyordu beni bu görememe.
Çocukluğumda yıllarca beraber hayal kurduğum, sonra da kendimi kurtardığımı düşündüğüm şeye aradan yıllar geçince yeniden rastladım.Ya da gözlerim bir an başka birini öyle görmek istedi... İçimde pis bir duygu yeniden yeşillenmez heralde ama hafiften bir gıcıklık girdi içime...
Allahım umarım göz yanılmasıdır bu.İçimi açıkça dökemiyorum hani dinimizce 3 harfliyi zikredersen başına musallat olurmuş ya bundada öyle düşündüm :) .Yeterki bir yanılgıya uğramış olayım.Kendime hükmetmeye çalışıyorum.Destek ol Allahım bana...

Dini suistimal edenlere

2009-03-21T10:54:00.000-07:00

Yarın bakışlı çocuklara kendi inanç ve özgürlügünü vermesseniz olacagı budur!!!!!
Din ve inanç özgürlü verebilmek için Dini bilmek gerekir!

Yoksa çocugunuz az ilerideki biçimsiz sakalları olacan,Kılıgında kılık olmayan,ota ve b.ka günah diye''Tanrı'yı'' sanki bir katil gibi acımasız ve gaddar anlatan adamın eline düşecek.Ve o zaman vakit çokmu çok geç olacak!

Eger bu tür tarikatımsı! topluluklar çogaldıysa suç onlarda degil!Aydın geçinen zümrede!
Eger evladına dini hür,vicdanı hür olmasını istiyorsan.Yapman gerek ilk şey dinini ögretmektir.Dini ögrenirse kandırılamaz.Kandırılamazsada böle kan emiciler ortalıkta görünemez.Görünse bile tez vakitte başı ezilir ve gider.

Buna en büyük örnek teşkil eden olay;Mustafa Kemal Atatürk tarafından gerçekleştirlmiştir.

Herşey halifeligi kaldırılmakla bitmemeiştir.Öle olsa Yıkın halifeligi olsun bitsin.Hayır asıl iş ondan sonra başlamaktadır.

Mustafa Kemal Atatürk tarafından din bilgisini sağlam bir şekilde alınması için din derslerine önem verilmiş ve okul müfradadlarına girmiştir.
İşte o zaman tekke ve türbelerin kapatılması bir anlam teşkil etmektedir.

Soru şu olmalı!Atatürk zamanında fotolara bakıyorsunuzdur.Kadınlar ne kadar şık!Erkekler ne kadar pak(temiz)
Birde şimdieye bakın!
Nedeni İse en büyük şudur.Dini bilin az.Ancak koyun sürüsü gibi uyan çok fazla.
Mustafa Kemal Atatürk mevcut şartların imkanını özen ve titizlikle hazırlamıştır.Ancak arkası gelmediginden dolayı bu olayda köpürme olmuş ve akabinde bardaktan taşmıştır!

Dinini ögret çoguna-Hurafelere inanmasın.!
Dinini ögret neye inandıgını sorgulasın!
Dinini ögret ki Allahın cennetini ögrensin-Cehenneminden önce!
Dinin ögretki-Şeytandan önce cebraili ögrensin!
Dinin ögretki-Allahın cezasıından önce-Allahın Afediliciligini ögrensin.
Hergün bismmillahirahmanirahim''rahman:Bagışlayan,affeden ,merhamet eden.Rahim:Esirgeyen, acıyan, koruyan, ''.''Esirgeyen ve bagışlayan Allahın Adıyla anlamını oldugunu ögresin.ögrensin ki o pis sakallı tarikat pisligi geldiginde-Allah seni yakacak diye kanına girmeye çalışırken-Her duada allahın affediciligini bilerek rahat hareket etisn ve savunsun.

Düşmanınla nasıl savaşırsın.Tabiki konuyu bilirsen savaşarısın(Düşünsel)

Konuyu bilmessen ne kitlelere anlata bilirsin!Nede bir halt edersin.

Dedim ya!
Atatürk gibi olmak marifet

Halifeligi kaldırmak!Tekke ve zaviyeleri yıkmak!
Ancak fükrü hür vicdanı hür insanlar için Din dersini müfradata koymak ve önem vermek.!

Kıssadan hisse:Eger matematigi bilmiyorsun!Bir gün 2+2=5 denildi!İnanırsın

Eger 2+2=4 Oldugunu biliyorsun!Buna kanmaz ve kananlarında gözünü açarsın!
İşte o zaman bir amaç dogrultusundasındır.
Sorun Matematigi kaldırmak degil!Sorun matematigi ögrenmek!
Sorun sen bilmiyorsan bile matematigi bilenler var!

Sorun cahil olmamak;Cahil herkese inanır!Eger bunlar buna inanıyorlarsa(tarrikatlara)cahil çoktur.

İşte o yüzden Yık hilafeti!Kapat tekke ve zaviyeleri!
Önem ver din egitimine!
Ver bilgiyi!ögrensin!Kandırılmasın
Din ve vicdan özgürlügü Bundadır.İşte özgür irade budur!Ne kadar çok bilirsen o kadar çok seçim şansın olur.Bir okadarda sorgun olur ve sorgun-seçim şansın ve şeçimin kadar

Hür iradeye sahip olursun!
Hür iradeye sahip olmak bilmekten geçer!
Bilmeyen karar vermez!Karar veremeyen hür iradeye sahip olmaz!
Cahil olur(fikir esiri olur)

Önce iş bizlere düşüyor!
Fikri hür ve vicdanı hür çocuklar için!Ögretecegiz her şeyi!
Dini ögret ki sömürülmesin!
Bilsin ki tercih şansı olsun
Bilmeyenin tercihi olmaz!ESARETİ OLUR!!!
SAYGILAR
6.Sivri Ok

TurBeyLer

2009-03-19T07:57:00.000-07:00

TurBeyLer... Adana diyince akla Seyhan gölünün yanındaki o Güney Adana'nın mis kokulu portakal bahçeleri gelir akla, Karataş yolunun üzerindeki gözünün alabildiğine uzanan bembeyaz pamuk tarlaları gelir akla.Şehrin zenginlikten yoksun daracık sokaklarındaki tablacılarda yapılan bembeyaz dumanı ile nefsimizi fetheden kebap kokuları ve kebabın olmazsa olmazı Şalgam gelir aklımıza.Onlar bu şehrin çocuklarıydı, Adana'yı Adana yapan değerleri yansıtan hatta mecliste Adana vekiliyim diye gezinipte Adana'ya bir fayda sağlamayan sahte 'Adanalılardan' daha Adanalılar. Adanaya rengini veren Turuncunun 'Tur'u Pamuğa rengini veren Beyaz'ın 'Bey'i onlar Adana'nın TurBeyLeri...
Adanaya UZANmış olan şerefsizlere karşı savaşını inatla veren, siyasal çekişmeler yüzünden kapısına kilit vurulan Adanaspor için otobanda Bakan'ın yolunu kesen ve bu sebeple hayatını hapislerde geçiren Yürekten seven gerçek çocukların grubu.
İç sorunlardan dolayı büyüyemeyen her büyüyüşünde 'neşter'i yiyen hala yılmadan çalışan, uğraşan çocukların grubu.
Onlar TURBEYLER GRUBU.

2007'den beri inatla savaşıyorlar bu dava uğruna.
Yılmadan Savaş verdiler bir turuncuya birde beyaza
Felek hiç gülmüyor bu gariban çocuklara
Onlar yılmadan savaştıkça
Çığ gibi büyüyecekler yolun sonunda!

Hayalet Süvariydiler

2009-01-20T09:55:00.000-08:00

Hayalet Süvariydiler...
Kimmiydi onlar ? Hasan,Hüseyin,Veli,Ahmet,Mehmet...
Ne için gençliklerini veriyorlardı ? Anlatılmaz...
Karşılıksız Seviyorlar...
Birbirleri için canını veriyorlar...
Lafta değil özde kardeşler...
Yeri geldimi isyankar, Yeri geldimi cefakar...
Hayalet Süvariydi Onlar...

Zamanın beni götürdüğü yerlere bakalım yenisi ne eklenecek bir umutla yine başlamıştık tribüne yine hüsrana uğramıştım.Sahte gülücükler, sonu hep hüsranla biten umutları aşılamak...
Koyuyor artık bana, arkadaşlarımın haklı olarak beni yarı yolda bırakmalarıda koyuyor...Haklılar ama olsun dayanamıyorum...
Ne yapacağımı bilmiyorum en iyisi zamana bırakmak...
Hayırlı şeyler olmayacak ama olsun.
Umut fakirin ekmeğidir.
Biz, Bize yeteriz!
Sonuna Turbeyler diye imza çakmak geçiyor gönlümden ama elim yazdırtmıyor, benim gönlümdeki turbeyler. O tribündeki turbeyler değil...
Yaşasın.. Yürekteki,Kalpteki Turbeyler.

İçimde Ölen Biri var

2009-01-20T09:50:00.000-08:00

Yorum gerekmiyor... İçim içimi yiyor

Tribünsel Şiirler

2008-12-12T09:08:00.001-08:00

Osmanlının yüksek zümrecileri dertlerini aşk, şarap, kadın üzerine yazılar yazarak anlatmışlar.Gazelmiş, kasideymiş...
Bunlarda Türkiye'nin tribünsel sınıfının şiirleri nerden çıktı diye soru gelmesin genelde sinirim bozulunca yazardım şimdi can sıkıntısından...

Hava ayaz mı ayaz
Ellerimde biralar
Bir türkü tutturmuşum
Hala aşığım sana
Çalacak hiç kapım yok
Toros kaplandan başka
O turuncu formalı
Biliyorsun değilmi
------------------------
Her zaman her yere gider
Ne yağmur, ne çamur dinler
Severse gönülden sever
Bu alemde Şanlı Turbeyler...
------------------------
Sakın üzmesin seni
Karşılıksız sevgiler
Bağrına taş basarsın
Acılar bir gün biter
Giden gitsin yangınlar
Elbet bir gün söner
Sakın arkana bakma
Turbeyler önde gider...
------------------------

Tribün Gözlemleri ve Gariplikler

2008-12-09T07:18:00.000-08:00

Evet, geçmişte de giderdim adanaspor maçlarına... Bursaspor, Galatasaray, Fenerbahçe, Konyaspor...
Az bir sayıdada olsa gitmiştim adanaspor maçlarına.Galatasarayla oynadığı maçta galatasarayı desteklemiş olsam ve hala vicdan azabı duysamda gidiyordum maçlarına.
Bir tarafta sürekli bağıran bir topluluk var ve nedense hiç ilgimi çekmiyordu, ilgimi çeken yer hep sahadaki oyundu.Jardelin tipine bakıp bakıp vay be o adam bu adammış demek, Adı gazetelerde sürekli galatasaraya gidecek diye yazılan Necati Ateş'i görüp işte o basını meşgul eden adam bu demek güzel bir keyif veriyordu.
Benim ilgim hep başka takımdada olsa ilerleyen zamanlar Adanaspora sürüklemişti beni...
Düzenli olarak maçlara gitmeye Efsane geri dönüyor sloganının başladığı hazırlık maçıyla başlamıştım.Düzenli olarak demeyelimde diğer değimiyle taraftarı olmaya o gösteri maçıyla başlamıştım.
O gün etrafımda gördüğüm insanlar, tanıştığım insanlar aradan 2,3 sene geçmesiyle hiçbirinden eser yoktu.Uzun uzun edebiyat gibi anlatmak istemiyorum özünü söyleyim.
Dün olanlar bugün yok, geçmişte gıptayla baktığım insanlara şimdi üzülerek bakıyorum, gönlümde iyi yer edinenlerin şimdi hiç değeri yok.Birbirlerini satan insanlar, dün abi dediğin şimdi sana düşman gözüyle bakan insanlar...
Tribün o kadar kötü birşeymişki geç anladım.En iyi insanları bile bozabiliyor benide bozmuş galiba artık şüphe ediyorum kendimden...
Tavsiyem bulaşacaklar maça gitsinler, gelsinler ama içine girmesinler aman!
Tribünün bana en iyi veya tek kazandırdığı şey oldu oda bir sürü adam gibi arkadaşlarım, abilerim oldu.En zor günümde yanımda olacak bir sürü insan kazandırdı bana onlarda bu felekten geçtiler kimi gevşek çıktı kimi harbi zaten yaramazlarla uğraşmıyorum.Onlar tribünün bana kazandırdığı tek şeydi.

Lidere Veda

2008-11-19T07:30:00.000-08:00

Bitti, bitecek derken ne yazıkki bittik.Saçma kurtlar vadisinin saçma bir sözü vardı 'Sonunu düşünen kahraman olamaz' diye...
Nedense sonumuzu hep düşünüyorduk zaten kahraman olmak gibi bir amacda yoktu.
Büyüyüp, parmakla gösterilecek bir tribün olabilecekken hep birbirimizi yemeyi tercih ettik ve en sonunda yapamadık pes ettik.
Yazım umarım şimdiki turbeyleri devam ettirenler tarafından yanlış anlaşılmaz onlara lafım yok.
Lafım eskiden veya şimdiden hiçbir faydası olmamış, hep köstek olmuş, hep beğenmemiş ve hep eleştirmiş olan köstekleredir.
Bir dipnot olarakta aşağıdaki yazımda bazıları asla yılmaz sözünü alkışlamış kendimizide eleştirmiştim bu yazımda bu olaya sonuç kazandırıyor :) Keşke yanılsaydım.
Neyse Allah Adanaspor için hayırlısını versin.

+1954

2008-11-05T08:02:00.000-08:00

Bizde her hafta yaprak dökümü yaşanıyorken şehrin diğer takımı tam bir nispet yapmış!
Bazıları Asla Yılmaz her ne kadar sevmesemde gerçektende öyleler büyük saygıyıda hakediyorlar.Ne güzel söz her ne olursa olsun yılmıyorlar peki bu yılmama lafta diye sorulacak öylede değil adamlar hiç fire vermeden yıllardır aynı kadro ile devam ediyorlar.
Bize bakıyorum tayfalar bırakıyor, öğrenciler bırakıyor, bıkıyor, boktan sebepleri bahane ediyor.
En yakın arkadaşım bile gelip grupta gıcık aldığı birini bahane ediyorsa, tribünde bir kişinin yaptığı hareketi 1000 kişiye mal edip tüm grubu hedef alıyorsa diyecek birşey gelmiyor aklıma.
Bundan sonra lanet ettim giden gitmiştir, biz gideni değil giden bizi kaybetmiştir.
Son olarakta en sağlam tayfalarımızdan birinin bıraktığı haberi geldi sebebi iyi bağiramayıp iyi organize olamıyormuşuz.Peki bu tayfa 3.ligdeyken 100 kişilik grubun içindeyken çok iyi organize oluyordu şimdikinimi beğenmiyor ?
Bir nevi protesto edip birşeyler elde edilmeye çalışıyorlar ama ellerine keşke gitmeselerdi demekten başka birşey geçmeyecek.Onlarda bir süre sonra unutulup gidilecek, dağılıp duracaklar...
İşin özü ;
Bazıları asla yılmaz ama biz yılarız :)

Yok Ağa Yok Olmuyor

2008-10-19T02:22:00.000-07:00

Yazinin girişini nasıl yaparım bilmiyorum.Verdiğimiz emeklere, düşündüğümüz her geceyemi, gençliğimizin bir renk uğruna harcanmasinami, arkadaşlarina veda etmeyemi en zor günlerimizde bize yardim edecek abilerimize veda edişimizemi...
Bilmiyorum hangi birine içimiz yansın.
Başlatmıştık bu macerayi tüm tanıdıklarımız, sevdiklerimiz iyi yada kötü mazeretler, sebepler göstererek birer birer terk ettiler bu gemiyi.Kendi kendimi yiyip bitirdim bir karar almaya çalıştım
düşün düşün düşün ya ben olaylara at gözlüğüyle bakıyordum yada ortada gerekli bir mazeret yoktu.Orada kullanılıyorsunuz diyorlardi halbuki bu işin en derinine kadar içlerinde olanlardan biride bendim.Dışarıdan milyarlarmı giriyordu? hayir hiçbirşey girmiyordu.Birilerinden para alıp işimize geldiğimize çakallıkmı yapiyorduk? hayir onuda hiç yapmadık yeri geldiğinde kralınada lafımızı koyduk.
Her neyse içimizde dışımızda çok sorunlar yaşadık yıprandık en zor yerlere gittik zor günümüzde kendimiz dışında kimsemiz yoktu.Kimi kıskanlığından nefret etti, kimi hazımsızlığından, kimide çıkarlarına ters düşmesinden nefret etti.
Türkiye tribünlerinde sanırım eli yüzü neşterli olmayan nadir liderlere sahiptik bize abilik yapan.
Başka tribün liderlerine bakıyorum eli yüzü façali, kültürsüz, içkici, esrarci, geçimini ranttan sağlayan psikopat tipler... Lan kendi liderimize bakiyorum okumuş, tarih ve edebiyatçı gibi konuşan, eli yüzü temiz, muhasebecilik yapan tertemiz dünyalar iyisi bir insan
Bu insan nasıl bıktırılır anlayamıyorum.

Beni Adanada Vurdular

2008-10-13T09:28:00.000-07:00

Beni Adana'da vurdular
Adını yazıyordum üstüne denizin
Çığlıkları duydukça büyüdü
Mangalda kestane gözlü bir kızın
Rüzgarda yaprak gibi savurdular
İnönü parkına düştüm ansızın

Beni adanada vurdular
Kadınlar geçerken yoldan karşıya
Aşlamacilar bardaklarını unuttuLar
Martılar denize, deniz martıya Sevdalı
Mehtapta bir şarkı tutturdular
En güzel şey turbeyler diye

Beni Adana'da vurdular
Meşale barutu kokarken Her yanım
Işıklar yanıyordu beyaz ve turuncu
Yoldan geçenler Selam Durdular
Hala unutamadın mı dediler o Kızı

Not:Karşiyakali bir kardeşimiz yazdi şiiri ben sadece bize uygun hale getirmeye çaliştim umarim saygısızlık sayılmaz.

Turuncu insan

2008-10-12T01:55:00.000-07:00

Buğulu dünyamda yalnızlığı paylaşırken
Anlamsızlığın derin anlamı dolaşıyor damarlarımda
Küçük turuncu bir insanım akıp giden hayat nehrinde
Akıntıya dayanırken yorgun düşmüşüm
Herşeyime şahitlik eden insanlar
Aydınlatamıyor artık yenik düşmüş beynimi
Ve rüzgar değil savurup atan ümitlerimi.

Turuncu Şiirler

2008-10-07T09:36:00.000-07:00

Turuncu Bir Aşk Düşlüyorum
Hiç Bitmeyecek Ve Hep Yanımda Olacak
Yitirilmeyecek Ve Unutulmayacak
Turuncu Bir Aşk Düşlüyorum
Hayat Denen Yaşanmışlıklara
Yenik Düşmeyecek
Beyaz Gelincikler Gibi Savrulurken
Gece Ellerimde,
Yanıma Sokulmak İçin Nazlanmayacak
Beyaz Kâğıtlara Döküldüğü Gibi Mısraların
Yüreğime Akacak Derinlerden
Belki,
Zihinlerde Bir Giz Olarak Kalacak
Ama Hiç Bir Zaman Bir Heves Olmayacak
Turuncu Bir Aşk İstiyorum
Bedenimi, Ruhumu Sımsıkı Saracak
Bazen, Bir Şarkı Olacak Dilimde,
Bazen, İki Satır Mısra,
Bazen, Kocaman Bir Dünya Olacak Enginlerde.
Turuncu Bir Aşk Düşlüyorum Rüyalarımda
Ama Hiçbir Zaman Yalan Olmayacak
Turuncu Bir Aşk İstiyorum
Merkez Noktası Kalbimde Olan
Ama Hiçbir zaman Tutsaklıklara Kapılmayan
Yastığı Aşk, Yorganı Sevgi Olan
Turuncu Bir Aşk İstiyorum
İki Yürekten Tek Bir Beden Olan.

Turuncu bir Adana akşamında
Yitirdik sevgiyi
Yollarda hızla giden araçlar
Gölde kaybolurken güneş

Yapayanlızdık sokaklarda
Sen kendi dünyanda sorguluyordun
Yaşamı
Ben kendi yanlızlığımda
Arıyordum sevgiyi
Çocuklarin seslerine inat
Gölün durgun maviliğine
Küskün
Arıyordum sevgiyi sokaklarda
bir başıma üzgün

Turuncu bir adana akşamında kaybettik
sevgiyi
Tüm sevenlere inat
Gökyüzünün güzelliği bile
Kıpırdatmadı yüreğimi
Turuncu bir adana akşamında
Yitirdim seni
Dönüşü olmayan yollara gittin
Sevgisizliğe iterek beni........

Seslerin Rengi Her sesin bir rengi var
Benim sesim Kırmızı
Seninki turuncu turuncu...
Bütün sevdiğim renkler pastel
Bütün sevdiğim sesler öteli
Dinlediğim türkü
Seyrettiğim tablo
Binbir ton ve binbir renkte
sen de seslen bana tutuncu turuncu
Türküler kadar huzur verici ve yıkıcı

Renkler kaybolursa dünyadan
Sesler de kaybolsun dünyadan

Tribün Tozu Yutmak

2008-10-05T02:10:00.000-07:00

Eğer iki hayatım olsaydı, İkisinide sana verirdim...
Biletle' işi olsun olmasın bu süreci bilendir.taraftarlık örgütlü olmaktır,kıvılcımlı bakışla(egemenlere inat olarak) 'ilkelliktir'.Haylazlıktır

,tebessümdür,'sert yapmaktır'.Her dinlediği müzikte 'beste çıkar mı' diye düşünmektir.Taraftarlık deplasman otobusündeki geyiktir,maçı izlemeden gidip gelinen yüzlerce kilometredir.Taraftarlık hatırlamakta zorlanacak kadar çok anı biriktirmektir,şenliktir.Taraftarlık kavgadır,abartmadır bazen yalandır.Taraftarlık hem sıradan olmak,hem aykırı olmaktır.Dostluktur,sürekli yeni insanlarla tanışmaktır.Egemen medyaya alternatif oluşturmaktır.Taraftarlık espridir,ayrıntılara dikkat etmektir.Hayal kurmaktır,şu acımasız ve ilüzyon dünyasında behrengi'in 'küçük kara balık'ı olmaktır.Taraftarlık eylemektir,yüksek sesle bagırmak,ses tellerine garezi olmak ve sürekli ergen olma halidir.Aşktır,tutkudur,hesapsızlıktır.Taraftarlık müziklerden rocktır,protest olanıdır ve elbetteki arabesktir,illa klasik batı müziğinden örnek verilirse beethoven'nın dokuzuncu senfonisidir.Taraftarlık jop ve biber gazı yeme olasılığının yüksekliğidir,kendini don kişot hissetmektir.Tenefüs zilidir ve tenefüsün kendisidir.Kimi zaman kurgulanan bir itaatır.Çokça denildiği gibi 'hayata gider yapmaktır'. Taraftarlık bazen kronik depresif hal,kimi zaman gülme krizidir. Sokaktır,gece parkta kalmayı bilmektir.Kuşak çatısmasıdır,çelişkidir.Amire,patrona ve yetkiliye bazen içinden,bazen kamusal olarak sövmektir.Ayar vermektir,şakadır.Yıldızlı gökyüzü,sıkılmış yumruktur.Bir açıdan bataklıktır.
Düğünlerde kesin sahnede olmaktır veya köşede oturup sürekli ters bakmaktır.komedi,gerilim,macera ve romantik filmdir.çocukluğun şeker bayramı anılarıdır.havadan ve sudan konuşmaktır.efes'in efsane şişesine sadece bir basit 'şişe' gözüyle bakmamaktır.dumandır,sistir,bob marley'dir,sokaktır,arka mahalledir.duygudur,tatili sevme halidir,'damat' lafargue'nin bahsettiği tembellik hakkıdır.getto'dur,evde musluktan su içmektir.taraftarlık,italya'da 'ultras' ingiltere'de 'holigan',arjantin'de'barras bravas'olmaktır.çocuklar gibi tedbirsiz,gezginler gibi tetikte olma halidir...

Taraftar olmak taraf olmaktır, '2 tane hayatım olsa, ikisinide sana verirdim' diyebilmektir...Üzüntüsüyle derdiyle yola çıkıp, dostlukları, kardeşlikleri, bazen akan kanı, çekilen acıyı sahiplenmektir...

Yürürken araba kullanırken, toplu taşıma araçlarında, uçaklarda hatta, farketmeden insanların duyacağı şekilde beste söylediğini, bestenin bilmem kaçıncı tekrarında farkedebilmektir...

Telefonunda çalan beste melodisi, anahtarlığındaki renk, çakmağındaki renk, deftere kitaba , 'SoKaK' da duvara yazdığın yazıdır taraftarlık...

Hiçbir kabullendirişte olmadığı kadar kendin gibi davranmana rağmen; Asi olmak, Asi olmayı çevrene kabullendirmektir taraftarlık...Çaba sarfetmeden....

Her ne iş yaparsan yap, işinden bağımsız kalabilmek ve işi tribüne değil, tribünü her türlü işine taşıyabilme çabasıdır Taraftarlık...

Eğlenirken, bambaşka işler yaparken içinden gelen yumruğunu sıkmak ve havaya kaldırmak isteğidir Taraftarlık...Ve bunu yaptığında yüzündeki ifadededir bu aşk!...

Bambaşka şehirlerden, bambaşka şehirLeri çıkarı için destekleyen, en küçüğü 37 ekran, en büyüğü 106 ekran Taraftarı olanlara inat, O formaların gezindiği şehirinde Çimene yakın, stadda mümkün olduğunca Çimenden uzak durarak , kendi dünyasındaki en değerli sevdayı koşturmaktır taraftarlık!!!!

Kısacası Tribün tozu yutmaktır...

Alintidir

Tecahül-ü Arif

2008-09-21T03:56:00.000-07:00

Yeni eğitim öğretim yılına girdik daha ilk günden derslerede başladik
millet cayır cayır ders çalişmaya ödev yapmaya başladi 3.haftaya girdik daha elim bir kitabi açmadi sonum ne olacak bilmiyorum ama sınıfın bu sene en kötü öğrencisi olmaya adayimdir.Pek parlak bir karnede beklemiyorum sabah erken uyanmak, serviste 1 saat geçirmek okula gitmek, sıkıcı tenefüslere çıkmak ve 1 saat servis yolculuğuyla tekrar adanaya dönmek artık sıkmaya başladi
bir an önce tatil gelsede kurtulsak diye bekleyeduruyorken aklima seneye öss nin olduğu ve aşiri yorucu bir maratonunda olacaği gelince moral sıfıra düşüyor.
Başlıkla ne alakası var diye soranlarda olacaktır Edebiyat dersinden diğer dersler gibi hiç anlmam
hüsnütalil, mecaz-ı mürsel, atabetül hakayık, tecahül-ü arif gibi zat-ı muhterem isimlere sahip bir derstir.Bende bu kavramlara tezat yapmak için (zıtlık :P) bu ismi koydum anlamini bilmesemde hep beynime yerleşmiştir bu laf
niye acaba hiç anlamida yerleşmiyor :S

Aşk-I Deplasman

2008-09-02T14:18:00.001-07:00

Herkes evinde uyuyordu saat 12 den itibaren ıssız kuytu köşelerde toplanmaya başlamiştik gecenin 4 üne kadar zaman geçirene kadar akla karayi seçtik.Saat 04:00 a geldiğinde doluştuk minibüse
uykusuzluk kendini göstermeye başladi ama deplasmandi gittiğimiz yer ve başlandi beste söylenmeye uykusuz bir gece geçirdim en fazla 5 dk uyumuşumdur...
Malatyaya vardiğimizda yorgunluktan ölüyorduk saolsun malatyali kardeşlerimiz bizi çok iyi ağirladilar güzel bir maçin ve misafir edilmenin ardindan yine cefali bir yol dönüşü oldu herkes deliksiz bir uykuya yatmişti ama ben yatamamiştim adanaya geldiğimde ve eve vardiğimda yatağa girişimi ve ertesi gün rekor saatte uyanışımı bir dahada unutmam heralde
neyse saçmalamayi bırakim biraz resimler konuşsun.

Hayratimizida faaliyete soktuk susayip içsin milletimiz

Bir Pankart Hikayesi

2008-08-28T15:12:00.000-07:00

Dersimiz resim ama diğerlerinden birkaç farki var resim derslerinde kağit kullanilir biz bez kullaniriz.Resmi yapanlar genellikle duyduklari duygulari o 50 cm lik kağitlara yansitirlar ancak bizim yüreklerimiz daha büyük oldugundan dolayi metrelik bezlere anca siğdirabiliyoruz sevgimizi.Resim dersinde yaptiğimiz resimler sonucu karnemize bir not düşecektir ve yil sonu bir belge alip alamayacağimizi belli edecektir.Ancak oradaki emeğin katlarca fazlasini vererek burada yaptiğin şey karşisinda eline mutluluk dışında herhangi birşey geçmeyecektir...
Buda bizim yüreğimizin herkesten daha büyük oldugunu ve başkalarinin karşılıklı bizim karşılıksız sevdiğimizi gösteriyor.
İçimden geçenleri yeterince iyi aktaramadim ama burayi kapatalim şimdi başlayalim hikayeye...

Önce malzemeler çıkarılır ardindan yeri kirletmemek için yere gazete parçalari ve naylonlar serilir ardindan bezimizide onun üzerine koyariz...
Memo paşa bezin üzerine çıkar çizimlerini yapar bizede boyalari hazirlayip çizimi izlemek düşer...

Çizim bitti şimdi boyama vakti... Herkes fırçalariyla saldirir pankarta ve kısa bir süre sonra tüm boyalar biter oysa bu hesapta yoktu :P

Boyalar bitince yapacak birşeyde kalmiyor bu vakittede serkan msn avatari için resim çektiriyor...

Abiler düşünüyor bu boya nasil bitti nasil bunu tamamlicaz diye :P
Arabaylada boyacinin yolunu tutuyorlar...

Boyalar geldi, hazirlamaya devam...

Kutular su gibi akıp gidiyor...

Turuncu holigan :@

Holiganda bitince yavaş yavaş pankart tamamlaniyor...

Şaheser bitti.Başkalari gider Da vincinin yaptiği mona lisanin önünde poz verir ama bu adanasporlularin gözünde çok daha değerlidir.İcraat önünde hatira fotoğrafi :D
Başkalari okul vakti bak parise gittim eyfel kulesinin önündeyim derken bizde kocaman pankart yaptik bak onun önündeyiz diye havamizi atacaz :D

Maç günü gelir ve icraat görücü usulüne çıkar.Elimize geçen sadece ''tribündeki adanasporlularin vay be kocaman şeyi nasil yapmişlar helal olsun diyip bir hayir duasi'' olacaktir.

Böyle hızlı anlatildiğina bakmayin sabahtan oraya gidip akşam 8/9 gibi eve döndük nerden bakılsa 12 saatimizi almiştir ama önemi varmıydıki?
Bizimkisi karşılıksızdı!

Tarsus Deplasmani

2008-08-28T02:22:00.000-07:00

Sıcaktan bunalan bir günde arkadaşlarimiz antalyada güneşin keyfini, köylerinde mis gibi havayi solurken, biz sevgimiz gereği Tarsus deplasmanina hazirlaniyorduk... Deplasman demek çok yakışmıyor ama 'gidemediğimiz yerler bizim değildir' felsefesinden dolayi oraninda adi ''Deplasman'' olmak zorunda... Maça grup olarak gideceğimizin duyurusunu 5 gün önceden resmi sitemizden yaptik, sitede yeni olunca bir organizasyonu düzgün şekilde yapacağimizada inanmiyoruz. Maç günü geldi tam 3 aydir adanasporumuzun maçini izlememiş arkadaşlarimla omuz omuza bağirmamiştim o yüzden heyecan baya fazlaydi.Sabah kalktım yüzümü yıkadim, formami giyip atkımı taktım sabah 10 da derneğin kapısına dayandik.Kahvalti bile yapmamiştim :P
taraftar usulü olsun dedik para toplayip poaça ve kola aldik dernekte sabah poaça kola kahvaltimizi yaptik ardindan okey partisi oldu oda bitti toplanma saatine yaklaştik dernekten çıkıp yola koyulduk...
İstasyon meydanina yaklaştikça acaba kaç kişi olacak diye meraklaniyoruz...
Bir baktık 3 kişi girişte oturuyor, 2 kişide dışardaki trene yaslanmiş simit yiyor...
O an kafamızdan kaynar sular boşalırken 'laylay layTurbeyler ooo ' seslerini duyduk bizimkiler istasyonun içerisine girmiş sesi duyunca bir an kendimize geldik koşarak girdik içeriye
içeride yüzlerce insan var bir an keyiflendik ardından bestelerle keyfimiz doruğa çıktı...
Tren yolculuklari her zaman sıkıcı geçmiştir yaninizda 1 arkadaşiniz olunca sıkıntıyı biraz daha az duyarsınız 2-3-4 arkadaşiniz olunca hemen hemen hiç sıkılmazsınız ama trende
500 tane arkadaşiniz olursa o zaman sıkıntı denilen bir anlam kalmiyor ortada :D
Güzel bir yolculugun ardindan tarsusta yüzlerce kişiyle stada yürüyor stada girerken bestelerle ortaliği inletip , insanlarin garip bakışlari arasinda girdik ve takımımıza desteği verdik.
Dönüşte treni kaçirma korkusuyla hızlı hızlı geldik. Saat 11 oldu ve bizler evimize döndük.
Başkalari Antalyada eğlenirken biz adanasporumuzun yanındaydık.
Tribünle işleri olmayanlar için biliyorum saçma geliyordur bu yaptıklarımız ama biz böyleyiz işte :P

3 korner 1 penalti

2008-08-18T04:35:00.000-07:00

6-12 yaşlarim arasiydi, çocuklugumun en güzel günleriydi.Sabah 7 gibi kalkar uyanir uyanmaz kanald yi açar o zamanlarin meşhur dizisi tsubasayi izlerdim.Tsubasadan sonra saat 9 da startvde efsane sayilan pokemonu izlerdim büyük bir keyifle.Saat 10 oldumu mahallede bulunan yaklaşik 10 kadar arkadaş hemen sokakta bodruma giden merdivenin üzerine dizilir otururduk muhabbet ve yapacak tek şey hep ayniydi.Herkes kendi topunu patlamamasi için getirmezdi oldugu halde bende top yok derdi , bende dahil :P
En son sıkılıp evlere dağilma vaktina doğru gidilirken biri babayiğitlik yapip bende top vardi der, o babayiğit çıkmazsada herkes 10 ar kuruş koyarak gidip top alirdik paramizin az oldugu zamanlar tek kat top alirdik en fazla yarim saat dayanir sonrada patlardi.Eğer sokakta buldugumuz kedilere süt almamişsak ve para durumumuzda iyiyse o zaman kamesin meşhur 8 kat toplarindan alirdik.
O toplarda patlayana, kaybolana veya bir araba ezene kadar en fazla 1 hafta idare ederdi bizi...
Gece yarisi operasyonuyla adananin meşhur metro istasyonundan çaldiğimiz 3 metre uzunlugundaki güvenlik demeri mahallemizin kalesini oluşturmaktaydi.
Maça başlardik sokaktaki en küçük yaştaki kişi ben oldugumdan genelde hep yedek beklemek zorunda kalirdim, sokak adaletinde maçta oynamak için iyi oynamak değil, iyi otoritenin olmasi lazim bu konuda çok şanssizlik çektim ama en sonunda mutlaka o maçta oynardim.
Her şehrin ve semtin ayri futbol kurallari olurdu, bizim sokak o konuda diğerlerinden daha farkliydi, en büyük ortak kuralimiz
3 korner 1 penaltiydi bunun dişinda aklima gelen kurallarimizda vardi.
Kendi aramizda maçi yapip yorgunluktan merdivene dizilip, 5 kuruş değerinde olan sari eskimolari yerken, karşi sokaktan biri koşarak gelir onu yicekmişiz gibi yanimiza çok yaklaşmadan maalle maçi yapakmi ? diye sorar
Birbirimize bakariz en son cevap tamam yapak olur.
Bizim buralarda tek kalesi olan sokak bizim sokak oldugundan semtin en lüx stadida bura oluyordu doğal olarak.
Karşi sokak bizim sokağa gelirdi maçtan önce kurallar hazirdi
Kaleden kaleye gol yok!
Siz çok canlisiniz, bizde kalecioyuncu var.
Çalim atmadan gol yok.
Mızıkçılık yaparsaniz maçi biz yenerik.
5 te devre 10 da biter.
Abanmak yok.
Burun vurmak yok.
İki taraf futbol kurallarini kabul ederdi sonrada takimlar kendi kalelerinin önünde oturmaya başlarlar şimdi takım içi kurallara geçilir;
En az sektiren kaleye geçer
Batu ilk sen kaleye geçiyon 2 gol yedikten sonra, kaleye selçuk geçecek, selçukta 2 tane yiyince kaleye ömer geçecek ondan sonra o hep kaleci olacak.
Takım kaptani genelde topun sahibidir.
Topun sahibi mutlaka forvet olacaktir.
Görev bölümü yapilir sen defanssiz, sen ortada duracan denir ama maç başlayinca herkesin yaptiği tek şey topun peşinden koşmaktir.
En son maç yapilir.
Top patlarsa karşi takim suçlanir ve topun parasi istenir karşi takim parayi vereceğini söylerek gider ve parasini vermez.
Maçi evsahibi kazanirsa, misafir tribünde sakin olursa maç centilmence biter.
Maçi misafir tribün kazanirsa mutlaka kavga çıkar birinin annesi pencereden bağirinca yada yoldan geçen babasi olayi görünceye kadar kavga devam eder.
Mutlaka takimin tamaminin dizi yada kolu kanamiştir. Maç sonrasi yine merdivene oturulur ve
anneler teker teker pencereden bağirmaya başlarlar.Yemek vakti gelir ve birgünün daha sonuna gelinirdi...

Baba elini Birakip, Tribün olmak

2008-08-18T04:17:00.000-07:00

Hayatimda örnek aldiğim, adanaspor tribünlerinde az sayida rastlanilan doğru işler yapan abilerimden biridir şenol abi.Onun yazilarini seve seve takip ederim en çok hoşuma giden yazilarindan birini burada paylaşayim dedim...
Baba Elini Bırakıp, Tribün Olmak..!

Hemen hepimizin çocukluk yıllarının bir parçasıdır; Baba elinden tutup stada akmak, stadda o heyecanı yaşamak ve her seferinde senin olduğun tribündeki suskunluğun aksine "Turbeyler"e uzun uzun bakıp orada olup o heyecanı yaşamanın hayalini kurmak...

Bu karambolde her maça gitmek... Turuncuyu Beyazı nefes almak gibi içine çekipte, içindeki çocuk o kadar büyük heyecanlardayken suskun kalabilmek... Çocukluk yıllarımızın rüyasıdır, 90 dakika tempo tutup, boğazımız patlarcasına "Adanaaaa" diye haykırmak...

Vakti Geldi Zaman Ayrılık...

Kimi zaman söyleyememişizdir "Bende o gruba girmek istiyorum, bende orada olmak istiyorum!" diye... Küçüğüzdür... Bilmiyoruzdur... Babanın oğluna duyduğu "Senin kılına zarar gelmesin" bakışlarıyla defalarca reddedilirsiniz... Ya sonrası? Kaçışlar, izinsiz olarak o heyecanı yaşamalar... Ve sonrası...

Bazen eve babadan önce gelebilmek adına atılan onca taklalar, eve geldiğinde sesinin kısık olduğunu babanın anlamaması için, "Yorgunum, uyuyorum" larla araya kaynayıp, yastığına başını koyup saatlerce tribün heyecanını yaşamak... Bazen babanın gözünden kaçmayan o kaçışlar ve tatlı-sert dinlenen vaazlar ve gençlik anıları... Daha sonraki zamanlar artık planlı olarak başlamıştır gruplara gitmeler... "Artık biliyor babam, içim rahat, bugün boğazım yırtılsa da bağırırım, nasılsa eve gidince uyku, yorgunluk sendromu yaşamayacağım!"

Bugünlerle büyüdük hep... Adana'nın o tozlu yollarında, o sıcak asvaltında saatlerce hep aynı heyecanları kurduk, haftanın herhangi bir günü, herhangi bir saatinde; "Bugün de maç olsa keşke!" Turuncuyu düşündük bol bol, gözümüzün iliştiği her köşede turuncudan, Adana'nın vazgeçilmezi portakaldan kesitler gördük bol bol... Yaşadık büyük bir heyecan ve gururla Turuncunun Kutsallığını! Ya o pamuk beyazı? Adana'nın olmazsa olmazı... Renklerin en asili... Beyaz bir sayfaya daldığınızda o kadar büyük heyecanlar yaşarsınız ki bir süre sonra, tertemiz bir sayfadır o... Beyazdır, Asildir, Kirlenmemiştir...

Bu heyecanları yaşarken çıktık tribüne... Tribünün vazgeçilmez bir unsur olduğunu yaşamaya başladık 14-15 yaşlarında... Tribün, bizi içine çeken büyük bir aşktı... Turuncunun ve beyazın haykırıldığı her an aşkımızın depreşmesi... Heyecanımızın tavan yapması... Var mıdır bu aşkın başka bir eşi daha?

Bu güzelliklerle yaşadık gençliğimizin ilk yıllarını... Konya'da yaşadığımız Turuncu Beyaz aşk... Ankara'da attığımız "Şampiyon Adanaaa" sloganları... Okuldan kaçıp geldiğimiz yağmurlu Ankaragücü kupa maçı... Adana'ya ihanet eden kimsenin karşılıksız kalmadığı gibi Hikmet Karaman'ın da nasibini aldığı o büyülü 4-4lük Kocaeli maçı... Şampiyonluk rüyaları... Atılan turlar... Tüm bu heyecanların ardından yaşanan hızlı düşüş trendi ve Göztepe tribünlerinde açılan bir pankartı görüp uzun uzun düşünmek, "Gençliğimin Katilisin..."

Herşey Senin Uğruna Katlanmak Boyum Borcu...
Umudun Bittiği Yerdeyim...
Başın Öne Eğilmesin Aldırma Kaplan Aldırma...

Saatlerce, günlerce, aylarca mırıldanılan bu şarkılar... Alaycı bakışlar, Turuncu-Beyaz aşkınızı tetikleyen o alaycı sözler! Tüm bu kaostan çıkıp bugünleri yaşamak...

Sensiz Yaşayabilmirem...

Beni bir daha sensiz bırakma Kaplan'ım... Yaz aylarında nefes almanın güçleştiği şu memlekette bana transfer bombalarını okuma şerefini çok görme... Stad Stad, Şehir Şehir peşinden koşup yağmurda, çamurda verdiğimiz mücadelenin, o cefanın vefanın sevinçlerini, üzüntülerini çok görme...
Şenol Yildizdoğan

İnterneti kullanma amaçlari

2008-08-18T04:08:00.000-07:00

5 yil öncesine kadar sadece internet kafelerden girebildiğimiz, gittiğimizdede genelde arkadaşlarimizla half-life, counter vb. oyunlar oynadiğimiz ama sonuçta adi internet olan bir sistem vardi.Zaman ilerledikçe hemen hemen her evde bir bilgisayar ve internet bağlantisi olmaya başladi.
Şimdi interneti kullananlara bakiyorum tamamina yakınının interneti kullanma amaci abazalik, arkadaşlik ve geyik yapmak.Bütün bireylerinde kafasina yerleşmiş bu sistem
bir büyüğümüz misafir olarak eve geldiğinde beni bilgisayar başinda görünce hayirdir chatmi yapiyorsun diye bir soru sormasi çilenden çıkartıyor beni...
Onlara göre bilgisayar başina oturanlarin yaptiği işler; oyun oynamak, sohbet etmek, arkadaş aramak, +18 yerlere girmek ve müzik dinlemekten başka hiçbirşey değil.
İnterneti her amaç için kullanacağimiz gibi , bilgi öğrenmek, bildiğimiz şeyleri başkalarina öğretmek, alişveriş yapmak, web sitelerinde bir uğraş vermek, bilgisayar başinda para kazanabileceğimiz işler yapmak içinde kullanalim sonrada bu cahil düşünceyi büyüklerimizin beyinlerinden silelim.
Biri saatlerce bilgisayar başinda otururken beni görünce laf edeceğine bir işler yaptiğimi anlasin
içimize sine sine evimizde oturmuş olalim.
Saçma bir yazi oldu ama amaç blogu güncel tutmak , yeni oldugundan seo açisindan önemli :P

Anti İstanbul

2008-08-17T16:13:00.001-07:00

Türkiye'de ne yazikki herkese göre gayet normal olan ama bana göre anormal olan bir sistem var.
Doğan her çocuk mutlaka fenerbahçeli, beşiktaşli veya galatasarayli olarak doğuyor...
Bende bu şanssiz çocuklardan biriyim.
Doğdugum gün sari kızmızı atki yaptirmiş babam, yatak örtümde galatasaray armasi varmiş.
8-10 yaşlarimda her maç günü formami giyer, yüzümü sari kırmızıya boyar kahveye gider televizyon başinda galatasaray maçini izlerdim arkadaşlarimla beraber orada avazimiz çıktıgı kadar bağirirdik.
O zaman gayet doğal gelirdi bu olay bana, halada 70 milyon insanin yaklaşik 69 milyonuna normal geliyordur! acaba hiç düşünülmüşmüydü orada bağirmalarimizi sahada mücadele eden futbolcular duyuyorlarmiydi ?, tribünde maçi izleyen diğer kişiler sana uyup bir tepki verebiliyorlarmiydi ?
tabikide hayir.Tek yaptiğimiz kendi kendimize basit egolarimizi tatmin etmekti.
Takimin hayati bir maça çıkıyor ve sen takimini canin kadar seviyorsun maç istanbulda ve sen takimina ne katki sağlayabiliyorsun televizyonda izlemek dişinda ?
Adanada bir maç olmuştu adanaspor-galatasaray maçi hayatimda ilk defa desteklediğim takimi gerçekte görme firsatim olmuştu girdim stada galatasaray formamla bağirdim galatasaray lehine, adanasporada bir güzel salladim.Maçida her zaman oldugu gibi galatasaray kazanmişti.
Geçtim internet başina bakiyorum galatasarayin sitelerine adanaspor ile ilgili dalga geçmeler, küçük düşürücü şeyler...
birinin cümlesi çok dokunmuştu bana'Zavalli adanalilara bak takimlarina destek olamiyorlar, bizim takimi destekliyorlar o köşedede 200 kişilik çapulcu toplulugu bağirmaya çalişiyor hahaha'
Okudum bu yaziyi siteye üye olup iyice bir kaydim galatasaraya
parasizliktan lig düşüp duran kendi içimdende kapanirsa kapansin banane dediğim adanaspora bir anda bir sevgi duymaya başladim
İşte bunlar nasil girdiyse beynime 12 yaşlarimda bir adana sevgisi geldi bana o yaşlarimda ben adanasporu bilirdim adanada, demirspor vardi birde onun hakkinda çokta fazla bir bilgim yoktu.
Son elaziğ maçi vardi takim kapanmadan önce takimin alt lige düşeceği kesinleşmişti, başkan kulüp kapanacak diye demeç vermişti bizde piknik için stadin yanindan geçiyorduk dişari çıkan insanlarin birbirlerine sarilarak ağlamalari tam girmişti damarima
Artik bende Adanasporluydum, Artik bende onlardan biriydim...
Artik televizyon başinda kendim bağirip kendim dinlemiyorum, artik takimimin en zor gününde onu televizyon başindan izlemiyorum.Herşey benim kendi ellerimde ister takimima fayda veriririm, ister takimima ceza veririm artik gerçekten taraftardim ben! Diğerleri gibi anadoluda yaşayip o 3 takimi tutanlardan değildim!
İnşallah içimden geçen görüşlerimi size istediğim gibi anlatabilmişimdir.
Ziya Adnan isimli yazarin çok beğendiğim bir makalesi vardi onuda sizlerle paylaşmak istedim.

Ziya Adnan
Beni Ne Zaman Maça Götürcen Baba?

Kötü sıcak. Kızgın güneş Ankara’yı hınç alırmışçasına yakıyor. Cayır cayır yakıyor. Futbol sezonun henüz açıldığı, sakil bir Arap şehrini andıran Başkent’in, Melih Gökçek gazabına uğradığı susuz, huzursuz günlerde, dolmuşun birinde…

Altı-yedi yaşlarında ki çocuk,

‘Fener yendi değil mi dün akşam baba…’ diye soruyor, sonra daha cevabı bile beklemeden “Hangi takımı” diye devam ederek.

Belli ki, futbol bilinci henüz bir temele oturmamış…

O sessizliğin ortasında, baba başlıyor anlatmaya, heyecanlı;

“Anderlecht” diyor, “Avrupa takımı” diyor, “Carlos, Alex, Lugano” Konuştukça sesi yükseliyor. Konuştukça övünme halleri artıyor. O konuşurken, anlatılanları anlamaya çalışıyor küçük çocuk.

“Beşiktaş’ı mı yendik…“

Hayır” diyor baba, “Söyledim ya, Avrupa takımı…”

Heyecanla anlatıyor, “Biz en büyüğüz …” filan diyor…

İşte o anda, tam da ses tonunun yükseldiği anlarda, o sıcakta, dolmuşun tam ortasında. Can alıcı soruyu soruyor çocuk, yaşından beklenmeyecek bir edayla pat diye soruyor.

“Beni ne zaman maça götürcen baba?”.

Önce duymuyor soruyu baba, belki de duymazdan geliyor, anlatmaya devam ediyor,

“Carlos, Alex, Lugano...”

Ama yine soruyor küçük çocuk.

“Beni ne zaman maça götürcen baba?’

Duruyor baba, beklemiyor bu soruyu.

“Maça gitmek mi? İşte o zor…” diyor.

“Biliyorsun burası Ankara, biz burada yaşıyoruz, İstanbul’da yaşasaydık belki giderdik ama biz Ankaralıyız, o yüzden zor…”’ diyor.

Ve ekliyor,

“Aslında, bende gitmek istiyorum ama…”

Sonra, televizyondan izlediği her cümlesinden belli maçı, oğluna anlatmaya devam ediyor,

“Carlos, Alex, Lugano…”

Öylece bakıyor çocuk, babasının söylediklerini tekrarlıyor, o dolmuşta, o sıcakta baba hararetle anlatıyor…

***

O gün, o sıcakta, o dolmuşta, babasının tuttuğu takımın taraftarı bir çocuk daha saflara, çoğunluğa katılıyor. Bir çocuk daha klonlanıyor. Bir çocuk daha, büyürken kendi şehrinden uzaklaşıyor. Hemen herkesin zengin ve güçlüden yana olduğu, hemen herkesin yedi tepeli bir şehre sevdalı olduğu, hemen herkesin üç takımdan birini tuttuğu;

teflon saflara katılıyor.

Beter düzenin saflarına…

Taraftarı olduğu takımı yalnızca televizyon kanallarında izleyen, stadının yolunu bile bilmeyen, balkona bayrak, arabaya çıkarma asmayı, galibiyette havaya sıkmayı taraftarlık bellemiş, şehir milliyetçiliği gelişmemiş, kendi şehrinin değerlerine sahip çıkmayanların arasına…

Zafer avcılarının saflarına…

***

Çok bilindik bir futbol cümlesidir,

“Bir gün herkes Fenerbahçeli olacak…” derler, tam Türk’ün futbol anlayışını özetleyen.

Buna benzer bir cümleyi İngiltere’de söyleseler,

“Bir gün herkes Manchester United’lı olacak…’ deseler mesela, malum İngiliz futbolunun en zengin takımı.

Onca Manchester City, Arsenal, Liverpool, Middlesborough, Bolton, Everton, Leeds United, Tottenham, Chelsea, Nottingham Forest, Newcastle United vs vs taraftarına şaka gibi gelir bu cümle.

Gülerler söyleyene. Çatlayana kadar gülerler…

Zira futbolun beşiğinde şehir milliyetçiliği gelişmiştir ve haliyle rekabet. Taraftar, kendi yöresinin takımını tutar, maçına gider, sezonluk biletini alır ve durumu ne olursa olsun takımına destek verir.

Bizde ise…

Çok küçükken, babamın elimden tutup maçlara götürdüğü zamanlardan beri süregelen beter düzen. Yıkmak ne mümkün. Futbol, her daim üç İstanbul takımına dair. Spor sayfalarında, hep ayni teraneler, Pazar akşamları televizyon kanallarında hep aynı takımların bitmez görüntüleri. Canlı yayınlar, üçlü oligarşinin futbol ulemaları, tartışmalar. Beter düzenin çocukları, yurdun her köşesinde yaşar İstanbul’u, gitmeseler de, görmeseler de. Futbol deyince, neredeyse tüm ülke ‘İstanbulludur’ aslında.

Benim yurdumda, küçük çocuklar, stadını şöyle dünya gözüyle bir kez bile görmenin mümkün olmadığı uzak takımlarının masalları ile büyürler…

“Carlos, Alex, Lugano…”

Her sabah uyandıklarında, gazetelerin spor sayfalarında yalnızca üç takımın haberlerini okumaya alışmış, her spor programında üç takımın ninni tadında haberlerini dinleyen beter düzenin çocukları, bir gün mutlaka üç takımdan birini tutacaklardır, zira çocuk ne görürse onunla büyür.

Dibine kadar televole kültürü ile yoğrulmuş, lümpen, popüler bir kültürü özendirme durumu bizim taraflığımız. Spor sayfalarında, televizyon kanallarında.

Bunca tele-taraftar arasında, haliyle tavan yapar dekoder satışı…

Bir gün herkes Fenerbahçeli olmasa da güzel yurdumda, bir gün herkes üç İstanbulludan birinin taraftarı olacaktır. Sistem bunu istemektedir zira.

Çocuklar, babaların izlerinden yürür zira.

Asla takımının stadını göremeyecek olsa da…

***

O yüzden bir şişe su parasından bile ucuzken maç biletleri, Ankara takımları boş tribünlere. O yüzden Antep’de, Samsun’da, İzmir’de doğup büyüyen İstanbul taraftarları.

O yüzden tele- taraftar kültürü, o yüzden dekoder satışları, o yüzden ”Hangi takımı tutuyorsun” sorusuna verilecek cevap mutlaka ama mutlaka üç takımdan biri olmalı, soruyu soranı şaşırtmama adına…

O yüzden dolmuşta ki çocuk, o yüzden İstanbul sevdalısı, Ankaralı baba…

O yüzden…

Bugün, o masalı babasından dinleyen küçük çocuk, yarın kendi çocuğuna anlatacaktır.

Şimdi, söyle dönüp bir bakın etrafınıza, kulak verin, başka şehirlerde yaşayıp İstanbul takımlarına tutkun, hayatında takımının stadını görmemişleri göreceksiniz…

O yüzden,

Türk futbolunda;

“Beni ne zaman maça götürcen baba?”

sorusu nafiledir…

Türk futbolunda aslolan İstanbul masalıdır…

Kendimi Tanitiyorum

2008-08-17T15:56:00.000-07:00

92 Doğumluyum ama çoğu web sitesinde, daha ciddi kaale alinma isteğimden ötürü 1-2 yaş büyütüyorum :) normalde yaş büyütenleri hiç sevmem ama web üzerinde uğraştiğim işlerden ötürü yaşi büyütmem gerekebiliyor :P,
Her neyse kendimden bahsedim
Doğma büyüme Adanaliyim, Yurt mahallesinin tozlu sokaginda yetiştim, aşiri çekingen ve aşiri utangaç biriyimdir ancak tribün alemine girmem sayesinde çekingenliğimi yendim toplu yerlerde konuşmaktan artik çekinmez oldum ama utanma konusunu bir türlü yenemedim, belkide Adananin en utangaç insaniyimdir acisinida çok çekiyorum bu özelliğimin...
Hayatimin nerdeyse %90 ı futbol ve türevleri ile geçiyor her ne kadar futbol maçlarinda iyi oynayamasamda, tribün aleminden olsun, web aleminden olsun arkadaşliklarimdan olsun neredeyse tamami futbol için...
Web aleminde ise ilkokuldan arkadaşim ve ortağim olan okan(smmugler) sayesinde başladim,
beraber phpbb3 tarzi forum kurarak başlamiştik bu işe ardindan www.tampaylas.net i kurduk ve uykusuz günlerin ardindan türkiyenin en büyük forumlarindan biri haline getirdik.Forumla birlikte bizde geliştik ama ilgimiz web dişinda yerlere kaydi zaman geçtikçe...
Ben tribünle uğraşmaya başladim, okan fotoğrafçiliğa merak saldi.
Okul hayatina gelincede ilkokulda iyi olan karnemden lise hayatimda eser yok her sene sınıfı nasil geçeceğimin hesaplarini yapiyorum lise hayatimda ilk defa bir dersten 100 almayida bu sene başardim.Gelecek senede çalişmayacağimdan ötürü gene sinifi geçmeyi planliyorum, öss zamanida yine ders çalişmayacam ama dershaneye vs. giderek ekstra birşeyler öğrenmeyi düşünüyorum,
her neyse yeter bu kadar kafanizi ağrittiğim...

Adanaspor - Adanademirspor Derbisi

2008-08-17T15:01:00.000-07:00

Bu yazimi daha önce http://www.ultrastribun.com/ için yazmiştim ancak kendi blogumdada yayinlamak istedim.
Adanaspor - Adanademirspor Derbisi;

Derbi aynı şehrin takımlarının oynadığı maç mıdır, yoksa büyük adledilen takımların kendi aralarındaki maçları da derbi sayılır mı?

Dünyanın üç büyük derbisinden biri gerçekten bu ülkede mi vuku bulmaktadır? Barcelona'ya sempati duyunca, bir diğer tarafta Boca Juniorslı mı olmak icap eder?

Aşağı mahalleyle yapılan ve tartışmalı bir "taş üstü" golle sonuçlanan Mesnevi Sokak - Yeşilyurt Sokak maçı derbi değil de nedir?

Bu derbi, Mesnevi Sokak - Yeşilyurt Sokak derbisine benziyor en çok.

Aynı fırından ekmek alan çocukların derbisi bu, aynı okullara gidip beraber disipline verilen öğrencilerin, aynı sıcaktan aynı gece uyuyamayıp donla balkonda sigara yakan babaların, aynı dantel örneğini birbirinden alıp sehpaya örtü yapan annelerin derbisi, aynı kulağı işitmeyen dedelerin ve aynı bacağında varis çıkan ninelerin.

1989-1990 sezonundan beri ilk kez karşılaşıyor takımlar... Bir dönemi renklendiren TSYD maçları da kaldırılınca tedavülden, biri altta biri üstte derken hemşehriler birbirinden uzak kaldı. Şimdi ikisi de kör topal-geçmişin renkli günlerinde uzak- toparlanıp küllerinden, aynı hedefe kitlendiler.

Nedir aralarindaki fark ?

Adanademirspor, 1940 yılında kurulmuş yani daha bir eski bu şehirde ancak ilk maçlarını Ankara'da oynadıklarindan ötürü Adanasporlular tarafından adana takımı olarakta görülmeyebiliyor. Adanaspor ise bir isyan sonucu Adanalilar tarafından 2 adana takim birleştirilerek kuruldu. İşte o anı ;

Feriköy Faciasi

Tarihini tam olarak bilmiyorum ama 1950 li yillar maç Adana Demirspor-Feriköy arasinda oynaniyor 5 Ocak Stadı hınca hınç dolu, Demirspor 2.lig şampiyonluk maçına Feriköy ise ligde kalabilme maçına çıkıyor. Maçın ilk yarısı Demirspor 1-0 önde, 2.yarıda ise Feriköy birbirinden garip 2 gol atıyor ve ligde kalmayi başarıyor. Maçı deplasmanda 2-1 Feriköy kazanıyor. Iste ne olduysa ondan sonra oldu. Tel örgüleri parçalayan seyirci sahanin icine hücum etmeye başladı. Bunlardan biri, yıldırım gibi koşarak, Mazhar Kerestecioğlu'na kuvvetli bir yumruk atarak, yüzüstü yere düşürdü. Bir diğeri yan hakemi tartakladı. Tel örgü, direk diye bir şey kalmamıştı stadyumda. Tahta kanepeler sökülerek ateşe veriliyor, kapılar, camlar parçalanıyordu.. Ortalık ana-baba gününe dönmüştü. Zabıta kuvvetleri, jandarmanın da yardımıyla hakemleri binbir güçlükle soyunma odasına sokabildi... Ama haksızlığa ugrayan taraftar dağılmıyordu.. Yüzlerce Adanalı hakemin çıkmasını stad dışında beklemeye başladılar. Ancak polis elbiseleri giydirilen hakemler, kimseye sezdirilmeden, bir polis aracına bindirilip olay yerinden uzaklaştırılabildiler...

İşte Adanaspor'da bu isyandan sonra Adana halkı tarafından kurulmuş, birbirlerinden gıcık almaları buradan kaynaklanıyor en çok...

Taraftarlar Arasındaki Fark Nedir?

İki takımında birbirinden cefalı taraftari vardir .Organizasyon konusunda Demirspor taraftarı daha etkilidir. Şimşekler grubu 24 yila yakin bir geçmişe sahiptir. Gruplarinin esas hitap kitlesi siyasi bir düşünceye hitap edenlerden oluşmaktadir. Adanaspor taraftari ise Turbeyler olarak adlandirilir. Hitap kitlesi karışıktır.. her cinsten, düşünceden insan barındırır...

Geçmişte kimi zaman birbirlerinin maçlarina giden bu insanlar, son 20 yilda daha çok rakip takimlarin tribünlerine girerek rakiplerini desteklemişlerdir, bu konuda Şimşekler grubu başi çekmektedir, Adanasporlular da altta kalmamiştir...

Geldi çatti 2 Mart

Dile kolay aradan birbirleriyle maç yapmayali tam 12 yil geçti. Demirsporlularin Uzanlar zamanindaki ezilme kini, Adanasporluların da Takimlarinin kapandiği amatöre düştükleri zamanki aşağilanma kini bu maçta dişariya yansiyacakti ama iki tarafinda eski insanlari sağ duyu mesajlari ile bu öfkeler bastirmaya çalışmıştır.

Maç öncesi değişik değişik yerlerde toplanip Demirsporlular görmesin diye gizli gizli yerlerde günlerce uğraşarak hazirliğimizi yaptik tabiki onlarda boş durmamiş birşeyler hazirladilar maç günü karşilikli şov vakti gelmişti. Demirsporlular zekilik ederek organizasyonlari karton balon bez gibi zararsiz şeylerden yaparken bizde sopali pankartlarla , uzun borulu bayraklarla yapmiştik organizasyonu, emniyet saolsun almadi içeri. Ama diğer organizasyonlarimiz ile altta kalmadik.

Maça da değineyim 2 satir;

Maç ortada geçti demirspor nokta pozisyonlar ile saldiri yapti ve maçin 5.dakikasinda atti golünü 85 dakika galibiyet zevki ile coşturdu taraftarini

Adanaspor ise sürekli atak yapsada defansi çok zor geçti geçtiğindede pozisyonlari değerlendiremedi ama maçı kazanan Demirspor oldu(1-0)

Kim ne derse desin bence maçtan çok tribünler ve dişarida çıkan olaylar damgasini vurdu maça ama olaylara değinmeyeceğim hoş şeyler değildi..

Bir tarafta açılan kocaman Şehr-i Turuncu , diğer tarafta yapilan karton şovu ve Zeus pankarti resimde tam olarak ne var belli değildi ama internetten görme fırsatim oldu. 2 tarafin da 90 dakika boyunca susmayarak takimlarini desteklemeleri çok güzeldi.

Stada girdiğimde karşima çıkan inanilmaz bir kalabalik, maratonun sağının turuncu, solunun mavi oluşu, karşi rakip tribünlerinin ilk defa full çektiğini görmek, bizim kale arkasindakilerin içindeki tatli heyecan, kapalidaki münferit Adanasporlularin gizliden göz atışları , Demirsporlularin gol sonrasi yaptiği gıcık vermeler çok güzeldi. Televizyon başinda izlediğim 100 İstanbul derbisinden aldiğim zevki toplasan o maçta aldiğim zevkin üzerine çıkamazdi...

Maç bitti mağlup olduk, elimizde atkimiz ve bayrağimizla boynumuz bükük şekilde bindik dolmuşa, yolda maçtan çıkan fanatik bir Şimşekler grubunun elamani bindi, yüzümüze baktiği pis bir bakiş ile çok şey anlatti bize :) , otobüsteyken arkadaşlarla muhabbet ederken inceden lafi sokuyordum o arkadaşa en son o ineceği yere geldi hepimiz dönüp cama Demirsporluya baktik, bakti güldü yüzümüze atkisindaki Demirspor logusunu gösterdi bize , biz de Adanaspor logusunu gösterip parmağimizi kaldirdik ardindanda alkişimizi yapip tebriğimizi verdik saolsun o da karşiliğini verdi.

Ertesi gün okul vaktiydi kapidan girdiğim anda toplanan 6 Demirsporlunun pis bakişlari, benim yüzümdeki o iğrenç ifade ve yanima gelip kahkahalar atmalari ne kadar deli etse de o an onlarda haklilardi, şayet biz kazansaydik maçi biz daha beterini yapmayi düşünüyorduk :D

Bu maç ömrümde bir ilkti ama son olmayacak şafak diye sayiyorum 2.maçi o zevki o heyacani bir daha yaşamak için can atıyorum.

Maçtan Resimler