Bırak gitsin!
Dönerse senindir
Dönmezse zaten hiç senin olmamıştır
Bırak yalvarma gidecekse gitsin...
Sen gitme desende o gidecek zaten
Ne kadar kal desende boşuna
Yalvarma boş yere
Ağlama o gidecek
Her sevginin kanununda olduğu gibi
Sen terk edecek
Her sevenin alın yazısında olduğu gibi
Sen terk adileceksin
Bu ağıtların bu haykırışların nafile
Boş yer kadehlerde teselli arama
Bütün ayrılık şarkıları seni hatırlatıyor sanma
Sakın aldanma asla aldanma
Ve ne olur artık ağlama
Gidecek olanın aklına düşmüşse gitmek
Sanıyormusun ki onu durduracak sevmek
Sevgiyi sevgi yapan hissetmektir
Sevdayı acı yapan terk edilmektir

Biliyorum yaralısın bir ceylan gibi
İçin kan ağlar
Derdin sığmaz dağlara yüreğin durmadan sızlar
Biliyorum efkarın derdini aştı
Ve o çok sevdiğin sanıyorsun ki sevginden kaçtı
Çok sevdiğin uğruna ölümü hiçe saydığın o
Şimdi sana gitmekten
Seni terk etmekten,ayrılıktan bahsediyor
İçin yanıyor öyle bir yangın ki
Ve öyle bir ateş ki
Ne okyanuslar yeter söndürmeye nede buz dağları
Sanıyorsun ki dünya durdu
Her yeri karanlık bastı
Hiç bir şey görmüyor gözün, aklın durdu
Saat durdu zaman durdu sanki
Ya gözlerin ne durumda biliyormusun?
Aynaya baktın mı hiç?
Kendine baktın mı?
Denizler deryalar kopmuş sanki gözlerinden akıyor
Sanki gözlerin yüreğinin ateşini söndürecek gibi
Öyle ağlayıp akıyorlar ki sanırsın sel olacak
Ama onlarda yüreğindeki yangının
O ateşin sıcak lavlarından başkası değildir
İşte sevmek acısı bu
Sevda acısı ter edilmek ve kaybetmek acısıdır
Acı olan bir şey daha vardır
Gerçekle karşılaşmak yalanlarla kandırılmak
Şimdi sen düşün hangisi
Gerçekmi yüreğini yakan acı
Yoksa gönlünü kandıran yalanlar mı?
Kalbinde doğutup büyüttğün sevdamı yoksa?

Dedim ya bırak gitsin

Eğer oda bir gün senin yaşadıklarını yaşadığında
İşte böyle senin gibi olacak
Oda gitmesine izin verecek
Onunda yüreği ciğeri yanacak
Oda ağlayacak gecelerce senin gibi
Ve oda kahredecek hayata
Aynalara küsecek insanlardan kaçacak senin gibi
Belkide senin duyduğun pişmanlığın iki katını duyacak
Belki senden kötü olacak
Senden çok sevip senden çok acı duyacak
Sorgulayacak hayatı ve sevgisini
Yaşamını acılarını duygularını sorgulayacak
Kendisine sevgisine ihanet edildiğini düşünecek
Belki aylarca belki yıllarca arayacak cevebı
Ama bulamayacak...

Sonra yağmurlu bir pazar günü camdan bakarken
Elinde çay fincanı ile içini ısıtmaya çalışırken
Yağmurun cama vuruşunu fark edecek
Ansızın gelip vurmasını izleyecek
Öylece baka kalacak
Bir anlam çıkarmaya çalışacak
Bildiği bir şey ama ne
Sonunda hatırlayacak

Yağmur damlası ve cam gözleri dalacak
Yüreğine bir sızı saplanacak
Yağmur bile gelip cama vuruyor
Onca uzun yoldan boşluktan sonra
İlk gördüğü ilk tutunduğu yere konuyor
Konuyor ama o bile sonra camı terk edip akıp gidiyor
Yani cam yine yalnız kalıyor
Sonra yağmura kızmaya başlayacak
Cama acımaya
Aklına terk edildiği gelecek ağlayacak
Ağlarken cam olduğunu düşünecek
Sonra aklına birden yağmur gelecek
Ya diyecek bende yağmur olduysam
İşte o zaman nerede ve ne zaman yağmur olup
Hangi cama konduğunu
Hangi camdan aktığını hatırlayacak
Yüreğine ince bir sızı saplanacak
Gözleri dalacak uzaklara
Sen geleceksin aklına
Seni bırakıp terk ettiği gün canlanacak gözünde
Ve yaşadıklarıyla yaşattıklarını hatırladığında
Asıl sevdanın hangi yürekte olduğunu anlayacak

Dedim ya!
Bırak gitsin!
Dönerse senindir
Dönmezse zaten hiç senin olmamıştır

Turuncu bir rüzgar dağıttı kaküllerimi
Önce esti şakaklarıma bir kurşun sıcaklığında
Turuncu bir rûzigar, bitmemecesine
Zamane şarkılarını da kesti biçti
Saklandı yüreğime gitmemecesine
Binlerce yürekten bir beni seçti
Turuncu bir rûzigar…
Hem yar, hem ağyar
Turuncu bir rûzigar….

Ilgıt ılgıt, ürperterek anılarımı mahşercesine
Bir Leyla, bir Aslı gibi nazdar
Turuncu bir rûzigar…
Bin dört yüz yılın hesabını sorar gibi
Kopardı köklerini
Yüreğime saplanan ayrık otlarının
Girdap girdap emdi hücrelerimin
Kalplerinde çarpan genleri
Turuncu bir rûzigar..
Hem güler hem ağlar
Turuncu bir rûzigar...